प्रकाश न्यौपाने
भदौ १५ गते
नवलपरासी । रसुवामा आएको विनाशकारी बाढीपहिरोमा परी नारायणी नदीमा बगेका चार जनाको शव भारतको महाराजगञ्जबाट नवलपरासी ल्याइएको छ। विपद्को पीडाले परिवारजनलाई स्तब्ध बनाइरहेका बेला भारत पुगेका शव नेपाली सुरक्षाकर्मीले भारतीय प्रहरीको समन्वयमा नेपाल ल्याएका हुन्।
जिल्ला प्रहरी कार्यालय नवलपरासीका सूचना अधिकारी डिएसपी मदन थापाका अनुसार भारतको महाराजगञ्ज जिल्लामा फेला परेका ती शव आइतबार राति नेपाल ल्याइएको हो। नदीको तीव्र बहावसँगै नेपालबाट बगेका शव सीमापार भारत पुगेका थिए। नेपाल ल्याइएका चार शवमध्ये तीन महिला र एक पुरुष रहेका छन्। आफन्तको खोजीमा रहेका परिवारका लागि शव फेला पर्नु एकातर्फ पीडादायी क्षण भए पनि लामो समयदेखि जारी अनिश्चितताको अन्त्य गर्ने आधार बनेको छ।
नारायणी नदीमा बगेका मानिसको खोजीमा नेपाली सुरक्षाकर्मीसँगै सीमावर्ती भारतीय सुरक्षाकर्मीले समेत सक्रियता देखाइरहेका छन्। नेपालबाट बगेका शव भारतसम्म पुग्न थालेपछि भारतीय सुरक्षाकर्मीले पनि नदी आसपासका क्षेत्रमा खोजी तीव्र बनाएका छन्। प्रहरीका अनुसार महाराजगञ्ज आसपास अझै ६ वटा शव रहेको जानकारी प्राप्त भएको छ। ती शव नेपाल ल्याउने विषयमा भारतीय सुरक्षा निकायसँग निरन्तर समन्वय भइरहेको छ।डिएसपी थापाले विपद्का बेला सीमापारबाट प्राप्त सहयोग मानवीयताको उदाहरण बनेको बताउनुभयो।
“नेपालमा परेको विपद्मा सीमासँग जोडिएका भारतीय सुरक्षाकर्मीहरूले पनि तत्परताका साथ हामीलाई सहयोग गरिरहेका छन्। हामी निरन्तर सम्पर्कमा रहेर शवको अवस्थाबारे जानकारी लिइरहेका छौँ,” उहाँले भन्नुभयो। रसुवा बाढीपहिरोको पीडा केवल नेपालभित्र सीमित रहेन। नारायणी नदी हुँदै बगेका शव सीमापार भारतसम्म पुग्दा विपद्को भयावहता अझ स्पष्ट भएको छ। आफन्तको जीवन बच्ने आशामा खोजी गरिरहेका परिवारहरूका लागि प्रत्येक शवको पहिचानसँगै पीडा थपिँदै गएको छ।
नवलपरासीको नारायणी नदीबाट अहिलेसम्म ४१ अङ्गसहित १ सय ५५ जनाको शव फेला परेको प्रहरीले जनाएको छ। फेला परेका शवमध्ये पहिचान तथा कानुनी प्रक्रिया पूरा गर्नुपर्ने अवस्थाअनुसार परासी, बुटवल, भैरहवा र कपिलवस्तुका अस्पतालमा राखिएको प्रहरीले जनाएको छ। बाढीले बिछोडिएका परिवारका लागि नदीमा भइरहेको खोजी केवल शव खोज्ने अभियान मात्र नभई आफ्ना प्रियजनको अन्तिम अवस्थासम्म पुग्ने एउटा कठोर प्रतीक्षा बनेको छ। यस्तो विपद्का बीच नेपाली र भारतीय सुरक्षाकर्मीबीच भइरहेको समन्वय र मानवीय सहयोगले सीमाभन्दा माथि उठेर दुःखमा साथ दिने मानवीय सम्बन्धलाई पनि उजागर गरेको छ।









